« »
 
[]« Serenatio » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 436a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SERENATIO
SERENATIO, Pax, tranquillitas. Litteræ Edwardi I. Reg. Angl. ann. 1284. apud Rymer. tom. 2. pag. 275 :
Ad Serenationem conscientiæ domini Regis sub modo subscripto extitit ordinatum, etc.
Occurrit iterum in Charta ann. 1330. apud eumd. tom. 4. pag. 445.
P. Carpentier, 1766.
◊ Serieté, eodem sensu, in Vita S. Ludov. edit. reg. pag. 292 :
Serieté liée de prosperité à volenté leur rist.
P. Carpentier, 1766.
◊ Sery, pro Serein, Serenus, apud Froissart. vol. 1. cap. 10 :
Le temps bel et Sery, etc.