« »
 
SPENDERE 1, SPENDERE 2.
[]« 1 spendere » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 551a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SPENDERE1
1. SPENDERE, Libare, ex Græc. σπενδεῖν. Joannes Scotus Erigena ad Carolum Calvum in Præfat. ad Areopagitica :
Hanc libam sacram Græcorum nectare fartam
Advena Johannes Spendo meo Carolo.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Espenoir, pro Pœnas pendere, ni fallor, usurpat le Roman de Rou MSS :
Qui fera felonie, se on le peut tenir,
Ja n'iert si gentilhomme qu'il ne face honnir,
Ou en feu, ou en forche le mal Espenoir.
[]« 2 spendere » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 551a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SPENDERE2
2. SPENDERE, vox Italica, Impendere, erogare, Stat. crimin. nova Cumanæ cap. 147. ex Cod. reg. 4622. fol. 95. r° :
Si quis..... monetam falzam Spendiderit scienter ; si in fortia communis Cumarum pervenerit, comburatur, ita quod moriatur.
Charta ann. 1183. tom. 1. Cod. Ital. Diplom. col. 1547 :
Albertus de Baone dedit...... totum hoc quod habet in valle.... nomine pignoris, per octo centum et viginti libras Veronenses Spendencium.
Hoc est, usualium. Vide Spendibilis. Hinc Spendium.