« »
 
SPENTA 1, SPENTA 2.
[]« 1 spenta » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 551a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SPENTA1
1. SPENTA, Eleemosyna, forte quasi Expensa, Erogatio. Henricus Rebdorffensis ann. 1356 :
Et in solenni eleemosyna, dicta Spenta, fuerunt distributæ 20. libræ Hallenses, et 5. modii siliginis.
Spenta, agapas, in Gloss. Mons. pag. 374. expensas, pag. 413. a Spenton, erogare, distribuere, expendere. Vide Gloss. Teuton. Schilteri in v. Spentari et supra Spenda.
[]« 2 spenta » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 551a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SPENTA2
2. SPENTA etiam pro Tributo et pensitatione sumitur. Vetus notitia in Metropoli[] Salisburg. tom. 3. pag. 468 :
Scire rogamus omnes fideles populos pactionem nostram, quam fecimus cum provisoribus sylvæ Frisingensis Ecclesiæ. Illi namque singulis annis justitiam suam, id est, Spentam, importune a nobis exigebant, nec tamen nobis nostram Spentam ullatenus reddere volebant. Tandem..... constitutio inter nos et illos hujusmodi facta est, ut nos illis annuatim dimidium talentum pro Spenta in Nativitate Domini daremus, et unusquisque nobis similiter sex arbores de majoribus persolverent.