« »
 
TABULARE 1, TABULARE 2, TABULARE 3.
[]« 1 tabulare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 008c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TABULARE1
1. TABULARE, Tabulas, præparare, prosternere, Ugutioni. Tabulas parare, prosternere, Johanni de Janua ; Tabler, in Glossis Lat. Gall. Sangerman. nostris hodie Plancheier, Contabulare, tabulis compingere. Berntenii Chronicon Marienrod. apud Leibnitium tom. 2. Scriptor. Brunsvic. pag. 447 :
Ambitum nostrum superius Tabulavit.
Hac notione Tabulatus dixit Plinius lib. 2. Epist. 17. Vide Vossium de Vitiis serm. lib. 4. cap. 27.
[]« 2 tabulare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 008c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TABULARE2
2. TABULARE, Libros tabulis seu asseribus compingere. Stat synod. eccl. Castr. ann. 1358. part. 2. cap. 2. ex Cod. reg. 1592. A :
Rectores ecclesiarum faciant ligari libros ecclesiarum suarum et Tabulari, qui ligatura indiguerint.
[]« 3 tabulare » (par L. Favre, 1883–1887), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 008c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TABULARE3
3. TABULARE, Manifestare ; exire. Dief.