« »
 
TOISO 1, TOISO 2.
[]« 1 toiso » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 118a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TOISO1
1. TOISO, Canaliculus, in Schedis D. Aubret.
[]« 2 toiso » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 118a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TOISO2
2. TOISO, a Gallico Toison, Vellus. Jura eccl. paroch. dc Thoisiaco diœc. Æduens. ann. 1383. ex Cod. reg. 5529. B :
Percipit curatus.... de quindecim Toisonibus unam ;.... illi etiam qui non habent nisi octo Toisones, tenentur solvere... unam Toisonem.