« »
 
TRIPTES 1, TRIPTES 2.
[]« 1 triptes » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 186b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TRIPTES1
1. TRIPTES, Τρίπτης, Frictor, unctor, cubicularius, apud Martianum Capellam lib. 2.
[]« 2 triptes » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 186b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TRIPTES2
2. TRIPTES, Dæmones illusores, dicti a Tripto verbo, i. deludo, vel quia triplicem habeant potestatem in corpore, umbris, spiritibus. Glossar. vetus ex Cod. Reg. 7613. Vide Triptire.