« »
 
VANNERIA 1, VANNERIA 2.
[]« 1 vanneria » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 242c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VANNERIA1
1. VANNERIA, pro Banneria, Vexillum. Tabular. Æduense :
Et nihilominus dicti commissarii Vanneriam seu vexillum dicti actoris in dictis temporibus elevari et deferri per dictam villam Lugdunensem, ac si dictus actor Archiepiscopus foret Lugdunensis, fecerant.
Vide in Bandum 1. et Vannulum.
[]« 2 vanneria » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 242c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VANNERIA2
2. VANNERIA, a Gall. Vannerie, Locus ubi vanni et alia quæ ex vimine fiunt, conficiuntur. Charta ann. 1273. apud Lobinell. tom. 3. Hist. Paris. pag. 25. col. 1 :
Item terram quæ est in Vanneria,.... cum cuneo dictæ Vanneriæ, usque ad domum Johannis le Flament.