« »
 
[]« Vertibella » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 288a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VERTIBELLA
VERTIBELLA, Forfex medicinalis. Ita Glossæ MSS. ad hunc locum Alexandri Iatrosophistæ lib. 1. Passionum : Ex mulsa lavari bonum est, quando molesti humores in aure surrexerunt, et exit sæpius quod incidit, et Iatrolabon i. Vertibella facile trahitur.
Vertevella. Ebrardus Betun. in Græcismo cap. 12 :
Est vectis ferrum longum pariterque rotundum,
Ostia quo firmo, dictum sit a Veho verbo :
At Vertevellas quædam foramina dicas,
Quod vertuntur in his vectes quocunque feruntur.
Gesta Consulum Andegav. cap. 3. n. 26 : []
Fecit præterea aliam absidam... cum ostio fusili, quod gunfis et Vertevellis, et quatuor clavibus firmabatur.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Hæc excerpta ex Heberno in Mirac. S. Martini apud Baluz. tom. 7. Miscell. pag. 169. paulo aliter leguntur :
Gumphiis, et Virtevellis, et quatuor clavibus firmabatur.
Verticula, cardines, Papiæ. Verticulum et verticillum, σπόνδυλον, et σφόνδυλος, in Gloss. Gr. Lat.
P. Carpentier, 1766.
◊ Glossar. Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684 : Vertevelle, cardo.
<cit>Lit. remiss. ann. 1398. in Reg. 153. Chartoph. reg. ch. 242 :
Le suppliant.... vint à l'uis de la chambre dudit Boucher, lequel il trouva fermé ; et lors prist un grant gaston, dont il rompi les Vertevelles de l'uis.
</cit>