« »
 
VIRILITER 1, VIRILITER 2.
[]« 1 viriliter » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 351c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VIRILITER1
1. VIRILITER, Pro virili parte, ϰατὰ μέρος, ἐν μέρει, uti efferunt JC. Andreas Suenonis Archiep. Lundensis lib. 2. Legum Scaniæ cap. 1 :
Deficientibus primi gradus liberis, admittuntur neptes et nepotes, non Viriliter, sed in stirpes, etc.
Lib. 3. cap. 6 :
Inter novercam et ipsos pro Virilibus portionibus dividatur.
[]
[]« 2 viriliter » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 352a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VIRILITER2
2. VIRILITER, Vi adhibita. Stat. ann. 1419. tom. 11. Ordinat. reg. Franc. pag. 34. art. 15 :
Compellantur (Judæi) etiam Viriliter ad habendum et tenendum eorum cancellum in villis in quibus morantur, etc.