« »
 
YMIUS 1, YMIUS 2.
[]« 1 ymius » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 422c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/YMIUS1
1. YMIUS, comparat. ab Imus, in Chron. Johan. Whethamstedii pag. 405 :
Dum transisset sabbatum sive solstitium anni istius, descendissetque sol Ymius et Ymius, etc.
[]« 2 ymius » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 422c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/YMIUS2
2. YMIUS, Fossilis. Terra Ymia, idem quod Cadmia, Gall. Calamine. Charta ann. 1281. apud Murator. tom. 2. Antiq. Ital. med. ævi col. 902 :
Ferri non laborati, plumbi, stagni, rammi, terræ Ymiæ, de qua fit anchalchum (pro aurichalcum).