« Accordare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 049a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ACCORDARE
ACCORDARE, Pacisci, concordare, contentionem inter aliquos componere, Gall. Accorder.
Confœderatio inter Henricum Castellæ et Carolum V. Franc. Reg. apud Marten. tom. 1. Anecd.
col. 1501. D :
Cum parte adversa pactum, tractatum, accordum, treugam, seu pacem facere, tractare, Accordare, absque consensu, etc.Consuetud. Furnenses, ex Archiv. Ecclesiæ S. Audomari :
Si bannitus reconciliari voluerit, et alter non Cora debet eos Accordare.
P. , 1766.
◊ Acorder, eodem
sensu, apud Joinvil. edit. reg. pag. 76 : Il Acorderent aus Amiraux en tel maniere, que sitost, etc.Vide mox Accordia.