« Agareni » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 136c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AGARENIAGARENI, Sarraceni, qui scilicet se existimant ortos ex Ismaele filio Agaris et Abrahami.
Conc. Panna-fidelense ann. 1302. tom. 3. Collect. Concil. Hispan. pag. 540 :
Quia nonnulli tam Judæi quam Agareni, cæcitatem sui erroris attendentes, ad fidem converti desiderant orthodoxam, etc.
P. , 1766.
◊ Charta ann. 977. in Append.
ad Marcam Hispan. col. 917 : Wifredus comes... inter cetera ecclesiarum ædificia, expulsis Agarenis, qui tunc temporis colones extiterant, more per prisiones desertamGlossar. vet. ex Cod. reg. 7646 :incolens terram, cœnobium Ripollense B. V. M. honore construxit.
Agareni, proseliti.In Gloss. cod. reg. 4778 ut ex Hieronymo. In Gloss. Jæckii,
Agaræ, advenæ, proseliti.

