« »
 
[]« Alicula » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 178b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ALICULA
ALICULA, Allicula. Papias : Allicula, signum vestis, genus vestis. Fragmentum Petronii :
Barbarus ingens fasciis cruralibus alligatus, et Alicula subornatus polymita, etc.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Hac voce usus est Martialis Epigrammatum, lib. 14 :
Brumæ diebus feriisque Saturni
Mittebat Umber Aliculam mihi pauper,
Nunc mittit Alicam, factus est enim dives.
◊ Vide Pancirolli notam tom. 1. Rerum mirabilium pag. 296. et superius Adlicula.
P. Carpentier, 1766.
◊ Glossar. vet. ex Cod. reg. 7646 : Alicula, insignis vestis. Unde emendandus Papias qui habet : signum vestis. Vide Forcell. Lex.