« Ampara » (par P. , 1766), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 231b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AMPARAAMPARA. Ager, moles opposita fluctibus, Gall. Digue ; ab Ampara, tutamen,
quia agros ab aquis defendit. Charta ann. 1327. in Reg. 64. Chartoph. reg. ch. 633 :
Nisi fuisset quædam Ampara, quam præfatus magister Jacobus....Hinc Aparet dixerunt id, quo pratum aliudve ab ingredientibus defenditur. Lit. remiss. ann. 1478. in Reg. 205. ch. 107 :fecerat fieri in flumine Atassis, jam dictum flumen dictum brolium in maxima parte devastasset.
Tu m'as tumbée et défaicte l'Aparet de mon pré.Vide Amparare 1.

