« Amparator » (par P. , 1766), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 232b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AMPARATORAMPARATOR, Intercessor, Practicis nostris Opposant, qui met empêchement ; ab Hisp.
Amparar, Impedire, obstare. Placitum ann. 1158. inter Probat. tom. 2. Hist.
Occit. col. 569 :
Chartul. Lezat. :
Et dominus comes debet garire supradictum usaticum affectatoribus prædictis de omnibus Amparatoribus juste.Charta ann. 1210. ex
Chartul. Lezat. : Convenit facere bonam et firmam atque legitimam guirentiam de omnibus Amparatoribus ex parte dominationis prædicto Bernardo et omni ejus progeniei.Vide infra Emparator.

