« 2 appositus » (par P. , 1766), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 330c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/APPOSITUS22. APPOSITUS, Idem qui residens, tenens, vel vassallus qui aliunde venit, cui domicilium
appositum est seu assignatum. Charta ann. 1175. inter Access. ad Hist. Cassin.
part. 1. pag. 264. col. 2 :
Homines residentes in feudis ipsius ecclesiæ, qui dicuntur Appositi, in jure et potestate ecclesiæ, penitus relaxamus.

