« »
 
[]« Basteiare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 598b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BASTEIARE
BASTEIARE. Portare, bajulare : de equo vel mulo maxime dicitur, qui basto onus portat. Stat. ann. 1329. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 66. col. 2 :
Item quod nullus audeat locare... meliud animal ad Basteiandum, (nisi) quatuor solidos.
Vide supra Bastaxare.
P. Carpentier, 1766.
◊ Bastiere vero, Peræ seu sacci species, in quo penus defertur, quique alligatur carro, in Lit. remiss. ann. 1403. ex Reg. 158. Chartoph. reg. ch. 127 :
Les supplians coupperent d'un coustel la Bastiere dudit char, et trouverent dedens icelle grant quantité de fromaiges.