« »
 
[]« Besaccia » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 642c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BESACCIA
BESACCIA, Besacia, Mantica duas habens peras, Gall. Besace. Comput. Vienn. ann. 1322 :
Recepit Bayllivus et accepit in Besacciis suis xx. libras.
Rymer. tom. 5. pag. 259 :
Quasque monetas auri sic receptas, dictus argentarius in quadam Besacia coriacea recludens, etc.
Vide Bisaccia.
P. Carpentier, 1766.
◊ Bessache, in Lit. remiss. ann. 1479. ex Reg. 206. Chartoph. reg. ch. 350. Pro Sacco ad reponendum frumentum, in Stat. ann. 1352. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 151. col. 1 :
Et de aliis saumatis (bladi) vel Besaciis minoribus, etc.