« »
 
[]« Birall » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 663b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BIRALL
BIRALL, Lapidis genus. Testamentum Rotherami Eborac. Episcopi ann. 1498. in Lib. nigro Scaccarii pag. 673 :
Item unum paxbred deauratum cum uno Birall in medio.... Item dedi eis unam crucem deauratam, stantem super magnum lapidem de Birall.
P. Carpentier, 1766.
◊ Vide an non idem sit quod supra Bericlus. Vide infra Birreta.