« »
 
[]« 2 blancus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 675b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BLANCUS2
2. BLANCUS, Monetæ minutioris argenteæ, vel ære et argento mixtæ species, vulgo Blanc. Solidi blanci, in Charta Joannis Angl. in tom. 1. Monastici Angl. pag. 352.
P. Carpentier, 1766.
◊ Charta ann. 1198. in Chartul. Clarifont. ch. 52 :
Prædicti fratres ad solutionem duodecim Blancorum singulis annis in perpetuum ecclesiæ sacerdoti tenebuntur.
Alia ann. 1205. ex Chartul. Montis S. Martini ch. 53 :
Novem libræ et dimidia Blancorum, etc.
Unde Blanchée, Valor unius blanci, in Lit. remiss. ann. 1351. ex Reg. 185. Chartoph. reg. ch. 188 :
Icellui Page dist qu'il vouloit avoir deux Blanchées de son pain.
[]
Blanca, Eadem notione, in Domesdei tit. Norfolc. :
Totum valebat tunc 7. et dimid. Blancas, cum consuetudine 30. solidor.
Vide Albus. De vocis Blancus, pro Albus etymo, vide Octav. Ferrarium in Orig. Ital. et Menagium in Gallicis.