« »
 
[]« 2 cacabus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 010c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CACABUS2
2. CACABUS, Genus tributi, f. idem quod Foagium. Charta Narjoti Domini de Tuciaco ann. 1110 :
Dimisit Abbati Floriacensi omnes malas consuetudines, quas usurparat, videlicet talliam denariorum, raptum, incendium... vacam de karro, tripedicam, matellam, et Cacabum.
P. Carpentier, 1766.
◊ Inter utensilia coquinæ, quæ subditi domino subministrare debebant, recensetur Cacabus ; suo proinde nativo sensu intelligendus.