« »
 
[]« Calamites » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 020a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CALAMITES
CALAMITES, Genus ranarum, vocatæ, quoniam inter arundines fructicesque vivunt. Gloss. San-German. MS. num. 501. []ex Isidor. Orig. lib. 12. cap. 6. sect. 58. Vide Gutta 6. Macula.
P. Carpentier, 1766.
◊ Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 7692 : Calamites, Raine de champs. Occurrit apud Plin. lib. 32. cap. 7. et 10.
P. Carpentier, 1766.
◊ Vocis Gallicæ Chalemastit origo mihi incomperta, qua vile quoddam officium significari videtur, in Lit. remiss. ann. 1474. ex Reg. 195. Chartoph. reg. ch. 1276 :
Villain plus que Chalemastit.