« »
 
[]« Candelottus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 084a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CANDELOTTUS
CANDELOTTUS, Cereus, Candela. [] Acta SS. Junii tom. 3. pag. 936. ubi de B. Michelina :
Accedere debeant Notarii... cum eorum pallio novo et Candellotis.
P. Carpentier, 1766.
◊ Ab Ital. Candelotto, Fax, candela curta et grossa, Gall. Flambeau, torche. Funus Joan. Galeaz apud Murator. tom. 16. Script. Ital. col. 1036 :
Homines equestres ab utraque parte, cum uno Candelotto in manibus pro quolibet ipsorum accenso.