« »
 
[]« Champerius » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 285b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CHAMPERIUS
CHAMPERIUS, idem qui Champeius. Inquisitio anni 1220. in Hist. Dalphin. tom. 1. pag. 129. col. 2 :
Item, interrogati, quis ponit Champerios, respondent, quod Villici et Castellani pro dominio ponunt eos.
Lege Domino, nempe Dalphino, ut patet ex Regesto Probus.
P. Carpentier, 1766.
◊ Camporum, pratorum, aliorumque agrorum custos. Libert. Brianc. ann. 1343. tom. 7. Ordinat. reg. Franc. pag. 730. art. 25 :
Quod eciam Champerios et banerios possint elligere et recipere, etc.
Vide supra Camparius.