« »
 
[]« Cisellus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 343b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CISELLUS
CISELLUS, Cizellus, Forceps, Gall. Ciseaux ; Cisailles, in Stat. ann. 1366. tom. 4. Ordinat. reg. Franc. pag. 703. art. 2. Chisel, eodem sensu, in Lit. remiss. and. 1410. ex Reg. 165. Chartoph. reg. ch. 53 :
Le suppliant print en l'ostel Jehan le Noir escuier demourant à Noyon un instrument, nommé Chisel.
Lit. remiss. ann. 1352. in Reg. 81. ch. 389 :
Gaufridus Boutin pannicisor de Cisellis suis, quibus pannos cindebat, etc.
Aliæ ann. 1362. ex Reg. 91. ch. 416 :
Cepit quamdam magnam forficem seu Cizellum, vel celtem ferreum, etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Aliud est Cizaille, Nummariæ scilicet conflaturæ præsegmen, in Reg. B. Cam. Comput. Paris. ad ann. 1330. fol. 6. v° :
Que li ouvrier puissent faire demi marc de Cizaille, etc.
Vide Cisalia.
P. Carpentier, 1766.
◊ Ciseau vero appellatur ferrum, quo sagitta munitur, in Lit. remiss. ann. 1460. ex Reg. 190. ch. 116 :
L'arbaleste bandée et ung traict dessus ferré d'un fer, appellé Ciseau.
Unde et sagitta ipsa Cyseau dicitur, in aliis Lit. ann. 1478. ex Reg. 205. ch. 192 :
Le suppliant print ung Cyseau ou raillon, et le mist sur son arbalestre.