« »
 
[]« Cohabitator » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 395a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/COHABITATOR
COHABITATOR, Stuprator, concubinarius. Statuta Collegii Ardacensis art. 37. apud Raimund. Duellium. lib. 1. Miscell. pag. 126 :
Item districte inhibemus, ne aliquis Canonicorum vel Vicariorum sit manifestus Cohabitator, taxillorum lusor, tabernarius aut pugnator.
P. Carpentier, 1766.
◊ Quo sensu Habiter naturellement avec une fille, legitur in Lit. remiss. ann. 1376. ex Reg. 109. Chartoph. reg. ch. 83.