« »
 
[]« Compellare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 464a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/COMPELLARE
COMPELLARE, In jus vocare. Leges Ludovici Aug. cap. 19. apud Murator. tom. 1. art. 2. pag. 129. col. 2 :
Si quis de statu suo, id est, de libertate vel de hæreditate Compellatus est, juxta legis constitutionem manniatur.
Haud absimili prorsus notione Cornel. Nepos :
Hoc crimine in concione ab inimicis Compellabatur,
id est, accusabatur vel increpabatur. Et alio in loco :
Quin eum fratricidam impiumque detestans Compellaret.
P. Carpentier, 1766.
◊ Compellir, pro Contraindre, Compellere, in Libert. villæ de Pereuse in Ruthenis ann. 1368. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 706. art. 20 :
Compelliz par paines ou autrement de la payer.
Et art. 21 :
Et à ce Compelissoient les dictes parties.