« »
 
[]« Cordellatus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 563a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CORDELLATUS
CORDELLATUS, Chorda seu fune ligatus. Statuta Synodal. Eccl. Biterr. ann. 1368. apud Marten. tom. 4. Anecd. col. 628 :
Et ut manicis consutitiis amplis aut sotularibus Cordellatis seu diversitate foraminum pictatis laicali abusione non utantur.
Ejusd. tomi col. 664. in Statutis ejusd. Eccl. ann. 1375 :
Vestes deferant Cordelatas anterius, et a summo usque deorsum.
Occurrit iterum in Statutis Eccl. Nemausensis ibid. col. 1044.
P. Carpentier, 1766.
◊ Vide supra Cordata 2. Encordé nostris, Chorda instructus. Lit. remiss. ann. 1470. in Reg. 196. Chartoph. reg. ch. 293 :
Une arbaleste d'assier Encordée et montée, etc.
Guill. Guiart. ad ann. 1264 :
Et mainte arbaleste Encordée, etc.