« »
 
[]« 1 costerium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 595b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/COSTERIUM1
1. COSTERIUM, Pars alicujus loci. Limborch. Sentent. Inquisit. Tolos. pag. 107 :
Vidit prædictum Petrum... in eadem domo in quodam Costerio dicte domus.
Pag. 190 :
Infirma fuit mutata ad quoddam Costerium domus.
Et alio in loco :
Steterunt ibi jacendo in quodam Costerio domus.
Vide alia notione in Costarium.
P. Carpentier, 1766.
◊ Angulus, Gall. Coin. Vide supra Costa 2. Costet, Manubrium, seu pars lateralis brachiatæ cratis in Lit. remiss. ann. 1471. ex Reg. 196. Chartoph. reg. ch. 363 :
Ung manche ou Costet de civiere de bois, etc.