COTHURNOSUS, Superbus, fastosus, quasi Cothurno gradiens, seu subere altius elevato. Vita S. Medardi tom. 2. Junii pag. 86 :

Pergit vir sanguinarius Cothurnoso gressu ante Sancti tumulum, cruentis manibus oraturus. Cothurnatum

dixere Seneca, et Ovidius eum, qui Cothurnis utitur seu calceis altius elevatis, Martialis vero eum, qui sublime dicendi genus adhibet :

Grande Cothurnati pone Maronis opus.

Alcimus denique Avitus Cothurnatum intelligit hominem illustrem et splendidum, quoniam qui in tragœdiis utebantur cothurnis, nonnisi personas agebant illustriores. Sic igitur hic Scriptor hominem divitem ex Evangelica parabola describit :

Ipse Cothurnatus gemmis, et fulgidus auro,

Serica bis coctis mutabat tegmina blattis.