« »
 
[]« Coyrum » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 604a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/COYRUM
COYRUM, Corium, Ital. Cuoio, Gall. Cuir. Charta ann. 1306. tom. 4. Cod. Ital. diplomat. col. 464 :
Si quis emerit civis Coyra aut pelles animalium mortuorum Neapoli et districtu ejus, etc.
Vide supra Coiram.
L. Favre, 1883–1887.
◊ Discooperiri feci crucem legationis sue quodam sacculo Coyro sive vagina impositam. (Diar. Burchardi, ed. Thuasne, ii, 291, an. 1497). »