« »
 
[]« 3 cugnus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 645c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CUGNUS3
3. CUGNUS, Cuneus, Gall. Coin, Instrumentum ferreum ligneumve findendis lignis et aliis usibus accommodum. Chron. Dominici de Gravina apud Murator. tom. 12. col. 678 :
Qui de nostris concivibus retinent in cippis ligneis calcatis pedibus Cugno ligneo velut canes.
Pluries occurrit apud hunc Scriptorem. Vide Cuneus 4.
P. Carpentier, 1766.
◊ Inventar. ann. 1476. ex Tabul. Flamar. :
Item plus quinque Cugnos ferri aptos ad extrahendum lapides ex peyreriis.