![[]](img/image.png)
DELPHICA, Abacus, mensa, in qua vasa vinaria reponuntur, δελφὶς
τράπεζα apud Lucianum in Lexiphane. Martialis lib. 12. Epigr. 67 :
Vetus interp. Juvenal. Sat. 3 :Argentum atque aurum non simplex Delphica portat.
Ornamentum abaci quod nos Delficam dicimus.Hinc emendandum Gl. Lat. Gr. :
Deluca, μενεστέριον.Legendum enim Delvica, vel Delphica, pridem monuerunt Wowerenus ad Petron. et Meurs. in Gloss. Vide præterea quæ de hac voce commentatur Salmasius ad Spartianum pag. 150.
Delphicum, Eadem notione. Hesychius : Δελφιϰόν, τρίποδα. Ita
porro Triclinium in Majori Palatio Constantinopolitano appellatum, in quo Imperator
epulari consueverat, de quo Victor Tunnensis in Chr. :
14. Alex. pag. 438. Vide Notas nostras ad eandem.
Vitalianus CPoli intra Palatium, loco, quem Delphicum Græco vocabulo dicunt, Justiniani Patricii factione dicitur interfectus fuisse.Vim vocis et originem diserte indicat Procopius lib. 1. de Bello Vandal. cap. 21. a Delphica nempe, seu abaco ministratorio. Ἀριστηρίου nomine indigitat istud Magni Palatii Triclinium Anna Comn. lib.
![[]](img/image.png)