« Diadocus » (par P. , 1766), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 098a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DIADOCUSDIADOCUS, pro Diadochus, Gemma beryllo similis, apud Plin. lib. 37. cap. 10. Gr.
διάδοχος, cujus usus erat in veneficiis. Process.
Egid. De Rays ann. 1440. ex Bibl. reg. fol. 159. v° :
Proposuerunt facere..... invocationem..... cum lapide vocato Diadocus, et cum ave crispata sive hupupata.

