![[]](img/image.png)
DIAPENTE, διὰ πέντε, Potio Diapente, Vegetio lib.
1. Mulom. 10. dicitur a numero specierum, scilicet myrrhæ, gentianæ, aristolochiæ longæ,
baccarum lauri et eboris rasurarum, ex quibus simul mixtis conficitur ; in Musica vero
Diapente vocatur Mensura tribus constans tonis et dimidio, Gall. Quinte.
Jac. Cardinalis de Coronatione Bonifacii VIII. Papæ :
Reinard. Vulp. lib. 4. vers. 651 :Concrepat inde chorus, duplicat sua vulnera pason.Ille tonus Romanus avet : clarum DiapenteIlle canit : ferit ille gravem quartam diatesronLubricus in vocem, etc.
Vide Diapason.Sus super æqua levans monachordum jura canebatAltius, et falso sex Diapente sono.