« »
 
[]« Displicibilis » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 140c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DISPLICIBILIS
DISPLICIBILIS, Displicens, Gall. Déplaisant. Legitur in Hist. Dalph. tom. 2. pag. 347. col. 1. et in Actis S. Franciscæ Romanæ, Martii tom. 2. pag. 134.
P. Carpentier, 1766.
◊ Stat. ann. 1357. ex Tabul. Massil. :
Attentis importunitatibus dominarum hujus civitatis Massiliæ diu gravantium civitatem importabilibus sumptibus in arnesiis pomposis, Deo et honestati Displicibilibus, etc.
Vide supra Desplicibilis.