« »
 
[]« 1 dominatura » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 165b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DOMINATURA1
1. DOMINATURA, Jus Domini, Census pertinens ad Dominum, Gall. Droit seigneurial. Instrum. S. Albini Andegav. apud Lobinellum Hist. Britan. tom. 2. col. 249 :
Quidam miles... donavit Deo et S. Albino Ecclesiæ S. Oportune Dominaturam scil. suam, quam habebat in ea in altari et in sepultura.
P. Carpentier, 1766.
◊ Idem quod Domanium. Vide in hac voce. Charta ann. 1285. in Chartul. Cluniac. ch. 327 :
Dicti liberi habeant... Dominaturam et justitiam in prædicta terra sua de Maxilliaco, excepta alta justitia, quæ remanet... dicto abbati et ejus successoribus imperpetuum.