« »
 
DUELLIO 1, DUELLIO 2, DUELLIO 3.
[]« 1 duellio » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 203a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DUELLIO1
1. DUELLIO. Gloss. Isid. : Duellio, Rebellis, ubi forte legendum Rebellio. Id suadet Hugo Flaviniae. in Chron. pag. 87 :
Cives Virdunensis oppidi defectionem atque Duellionem contra eum dicuntur meditati. Duellis conjuratio,
apud Rollandinum in Chron. lib. 11. cap. 17. Vide Delliones.
Dibellio, pro Duellio, Rebellio, Gloss. Lat. : Gr. : Divellio, πολεμός. Divelliones, πολεμοί, ἁρπαγαί. Alibi Delliones (leg. Divelliones) τυραννίδες. Τυραννίς, Duellium. Eulogius Cordub. lib. 3. cap. 4 :
Undique Dibellionum insurgentia bella magnam ei molestiam inferebant.
[]« 2 duellio » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 203a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DUELLIO2
2. DUELLIO, Pugil, qui etiam Duellius dicitur, et inde Duellis leg. Perduellis. per compositionem, id est, ille pugil, qui perseveranter durat in duello. Jo. de Janua.
P. Carpentier, 1766.
◊ Hist. Franc. Sfort. apud Murator. tom. 21. Script. Ital. col. 214 :
Duelliones magno utrimque comitatu data fide extra castrorum munitiones palustresque difficultates, dimicaturi prodeunt.
[]« 3 duellio » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 203a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DUELLIO3
3. DUELLIO, ut Duellum 3. Singulare certamen. Diffinierunt,
ut per Duellionem placitum illud dirimeretur
, in veteri Instrumento. Vide Duellium et sentent. Rudolphi I. Imper. ap. Pertz. Leg. tom. 2. pag. 455. lin. 43.