« »
 
[]« Erubescibilis » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 291c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ERUBESCIBILIS
ERUBESCIBILIS, De quo erubescendum est. Fuga Erubescibilis nimis, in Opusculo Gualvanei de la Flamma, apud Murator. tom. 12. col. 1823.
P. Carpentier, 1766.
◊ Lit. remiss. ann. 1354. in Reg. 83. Chartoph. reg. ch. 5 :
Hanc (pillorii) pœnam publicam et Erubescibilem eidem imponentes.