« »
 
[]« Esbathamentum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 292b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ESBATHAMENTUM
ESBATHAMENTUM, f. Ambulacrum, vel locus amœnus recreandis animis aptus, a Gallico Esbatement, Recreatio animi. Litteræ Garini Abb. Vallium Sarnaii ann. 1261. ex Tabulario Portus Regii :
Quem quidem censum debebat Conventus Portus Regii... terra et prato sitis inter duos rivos duos solidos, et pro Esbathamento tres denarios.
P. Carpentier, 1766.
◊ Legendum procul dubio Estachamentum. Vide in hac voce.