« »
 
FIDUCIALITER 1, FIDUCIALITER 2.
[]« 1 fiducialiter » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 492c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FIDUCIALITER1
1. FIDUCIALITER, Cum fiducia, Gall. Avec confiance. Proverb. cap. 3. v. 23 :
Tunc ambulabis Fiducialiter in via tua, et pes tuus non impinget.
Hinc Fiducialius, in Charta Ludov. Pii ann. 816. tom. 6. Collect. Histor. Franc. pag. 498 :
Ut ibi Fiducialius necessitates ipsius jam dictæ sanctæ Dei ecclesiæ exercentes, etc.
Vide Virgil. Grammat. pag. 3.
[]« 2 fiducialiter » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 492c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FIDUCIALITER2
2. FIDUCIALITER, Prout is debet, qui fidem suam alteri vel domino obstrinxit. Hist. Ratispon. ad ann. 1475. apud Oefelium tom. 2. Script. rer. Boicar. pag. 516. col. 1 :
Henricus de Abensperg episcopus Ratisponensis... expeditis feliciter in eadem curia (Romana) quæ pro utilitate episcopatus sui et Bavariæ principis ducis Ludovici arduis expeditionibus fideliter ac Fiducialiter gerebat, etc.