« Fortara » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 571c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FORTARAFORTARA, Virtus, potentia, fortitudo. Concil. Armenorum ann. 1342. apud Marten. tom. 7.
Ampliss. Collect. col. 337 :
Quandoque(Christus)multiplicia signa et virtutes de essentia Dei manifestabat divina, non alius patiebatur imbecillia signa, et ostendebat Fortaram.

