« »
 
[]« Fulguratores » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 624c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FULGURATORES
FULGURATORES, Rustici aruspices, in Gloss. Isid. Vide Nonium cap. 1. num. 319.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Legendum cum Grævio, Etrusci aruspices. Etruscis quippe Roma acceptam referebat suam aruspicum disciplinam. Aruspicibus Fulguratores adjunguntur a Cicerone de Divin. 2. 53. Cato de moribus Claudii Neronis :
Aruspicem Fulguratorem si quis adducat, etc.
Vide Juvenal. Sat. 6. 585. et ibi Interpretes.