« »
 
[]« Gararius » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 027a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GARARIUS
GARARIUS, Officium monasticum. Adalardus in Statutis antiquis Monasterii Corbeiensis lib. 1. cap. 1 :
Ad Cellarium et dispensam portarii duo : ad domum infirmorum, unus, Gararii duo ad lignarium, in pistrino unus.
Custodes forte, nam Garir, et Garer, pro Custodire dicebant nostri.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Acherius tom. 4. Spicil. pag. 2. eos appellat Gruriers, qui nemoribus secandis præerant : potius ipsos sectores intelligo, et lignorum fascium confectores ; olim enim nostri Garras vocabant lignorum et virgultorum fasces. Vetus Poëta MS. e Bibl. Coislin. :
Un jor estoit Travers alez
Au boschet ilueques delez,
Pour faire amener des Garras.
[] Pro quo, si bene interpretor, infra :
Seignor fist ele il est el bos
Por faire amener des Fagos.