« »
 
[]« Garrotus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 038a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GARROTUS
GARROTUS, Spiculum arcus balistarii, Gall. Garrot. Continuator Nangii ann. 1356 :
Munientes turres balistis, Garrotis. canonibus, et machinis, etc.
Computus Castellani de Grasivod. ann. 1348. Regest. Probus fol. vixx. xix :
Et pro iic. Garrotis emflethonatis et empennatis folio cupri, etc. Garrotum
inter et Quadrellum seu Carellum aliquid fuisse discriminis patet ex his verbis proxime præcedentibus :
Pro iv. carrellis tam de uno pede quam de duobus garnitis flethonibus et empennatis, et pro iic. Garrotis, etc.
Guillelmus Guiart ann. 1304 :
Sus le pont et en la breteche
Quarriaus traient ou cliqueter :
Et font l'espringale gieter,
Le Garros, qui lors de la ist,
Les plus viguereus esbaist.
Infra :
Et font jeter leurs espringales
Li Garrot empenné d'airain.
Vide plura ex eodem Poeta ad vocem Quadrelli ; ex quibus conjicio Garrotos esse Spingardarum tela, quibus pennæ æreæ aptabantur utpote grandioribus, Carrellis vero pennæ plumatiles tantum.
P. Carpentier, 1766.
◊ Est et nostris Fustis species, Hispan. Garrote. Lit. remiss. ann. 1461. in Reg. 189. Chartoph. reg. ch. 517 :
Le suppliant trouva d'avanture ung Garrot ou levier, à quoy on levoit le branle du moulin.
Aliæ ann. 1473. in Reg. 197. ch. 381 :
Icellui Herisson print ung Garrot ou gros baston, etc.