« »
 
[]« Grandus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 098b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GRANDUS
GRANDUS, pro Grandis, Magnus. Testamentum Guillelmi de Chapponey tom. 2. Maceriarum Insulæ Barbaræ pag. 279 :
Dat semel et legat... Sacristæ Insulæ Barbaræ ejus filio carissimo, consideratis Grandis stipendiis per ipsum testatorem factis... unam marcham argenti.
P. Carpentier, 1766.
◊ Graindre et Greingneur nostris, pro Major, notabilior, vulgo Plus grand, plus considérable. Joinvil. in S. Ludov. edit. reg. pag. 12 :
Le chevalier dit que encore avoit il fait Greingneur folie d'assembler tele desputaison.
Annal. regni ejusd. reg. ibid. pag. 199 :
Le Gregnieur des messages, etc.
Charta ann. 1310. ex Reg. 45. Chartoph. reg. ch. 150 :
Jehanne moindre de vint et un ans et Graindre de quatorze ans.