« »
 
[]« Grantare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 101a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GRANTARE
GRANTARE, Fide aut sacramento promittere, cavere. Chartular. B. M. Accincti :
Remisit etiam ix. denarios censuales et unum eminale avenæ... Grantavitque quod de omnibus his legitimam gayrantiam portabit.
Vide Creantare.
P. Carpentier, 1766.
◊ Charta ann. 1290. apud Spon. tom. 2. Hist. Genev. pag. 60 :
Item nos episcopus supradictus Grantamus, laudamus, committimus et concedimus dicto domino comiti in feudum, dictum vicedompnatum tenendum et regendum tempore vitæ nostræ et dom. comitis supradicti.