« »
 
[]« Groppa » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 115b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GROPPA
GROPPA, Clunes, vox Italica, nostris Crouppe. Auctor Mamotrecti ad cap. 24. Numer. :
Pugio est parvus gladius bisacutus lateri adherens, qui et clunabulum dicitur, quasi ad clunem, id est, ad Groppam religatum.
Vide Oct. Ferrarium in Orig. Ital.
P. Carpentier, 1766.
◊ Chron. Pet. Azarii apud Murator. tom. 16. Script. Ital. col. 394 :
Volo quod equum meum in Groppa ascendas.
L. Favre, 1883–1887.
◊
Predictus dux cum larvato in Groppa sue mule consedente. (Diar. Burchard. ed. Thuane, II, 388, an. 1497).