« »
 
[]« Hoccus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 211b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/HOCCUS
HOCCUS, Picardis, Hoc, uncus, aduncum instrumentum. Lambertus Ardensis pag. 258 :
Oneratores etiam et buttarii cum Hoccis, et cespitarii cum cespitibus oblongis et mantellatis.... operabantur.
Vide infra Hoke.
P. Carpentier, 1766.
◊ Lit. remiss. ann. 1369. in Reg. 100. Chartoph. reg. ch. 501 :
Un hoc à tannaur, de quoy on trait les cuirs hors de l'eaue.
Unde Ahoquier, Unco alligare, constringere. Guignevil. in Peregr. hum. gener. MS. :
Ausi com un singe Ahoquié
A un bloquel et ataquié,
Et que ne puet monter en haut
Que en montant tost ne ravaut.