« Inalterabiliter » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 316a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INALTERABILITERINALTERABILITER, hoc est absque ulla alteratione, conjunctæ dicuntur duæ in Christo naturæ, divina
et humana, in Concilio Armenorum ann. 1342. art. 20. apud Marten. tom. 7. Ampliss.
Collect. col. 336.

